6 μήνες

Photo by Joe Lanman

…πάνε από το τελευταίο μου post.

Ξέρω, χάθηκα για τα καλά, αλλά έχει πέσει πολύ δουλειά από παντού τους τελευταίους μήνες. Μπορεί η ίδια να μην γράφω πλέον στο blog μου, αλλά παρακολουθώ τι γίνεται στην blogόσφαιρα και εξακολουθώ να διαβάζω τα αγαπημένα μου blog.

Το τελευταίο εξάμηνο, μπορώ να πω οτι, ήταν το πιο γεμάτο της ζωής μου. Και από συναισθήματα και από δουλειά και από στιγμές. Γενικά, με το άνοιγμα των σχολείων, μπορώ να πω ότι έγινε κάτι σαν έκρηξη, σαν Big Bang στη ζωή μου και έγινε μια καινούρια αρχή σε όλους τους τομείς της.

Στο σχολείο, με το τμήμα της Μουσικής Ενδιαφέροντος, οργανώσαμε μουσικά διαλείμματα, όπου παίξαμε τη μουσική που γουστάραμε και είδαμε πόσο υπέροχη φάση είναι να τραγουδάς με τις κιθάρες και καλή παρέα τα αγαπημένα σου κομμάτια. Τα Χριστούγεννα κάναμε μια μουσική παράσταση, με τη χορωδία/ορχήστρα του σχολείου, που αν και οι πρόβες ήταν εξαντλητικές, είχαμε ωραίο αποτέλεσμα. Τραγουδήσαμε και το αγαπημένο μου χριστουγεννιάτικο κομμάτι, το “Happy Christmas (War is over)” του John Lennon, όπου ήταν και η πιο δυνατή στιγμή της βραδιάς.

Αρχές του Φεβράρη, πήγαμε με την παρέα μου σε μια διήμερη εκδρομή του σχολείου στον Πεδουλά για ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Παίζει να ήταν το πιο φοβερό διήμερο που πήγα ποτέ μου. Το θέμα με τις καταστάσεις είναι να τις αντιμετωπίζεις με χιούμορ και να διακωμωδείς τις δυσκολίες που συναντάς για να τις ξεπεράσεις με χιούμορ. Μπορώ να πω ότι αυτό το κάναμε στο μέγιστο, για αυτό και το διήμερο αυτό θα μας μείνει αξέχαστο. Και πιστεύω και για τους υπόλοιπους κατοίκους του χωριού θα μείνουμε αξέχαστοι. 😛

Τις τελευταιές εβδομάδες δούλευα πάνω σε κάποιες φωτογραφίες για το διαγωνισμό φωτογραφίας και μπορώ να πω ότι το κατευχαριστήθηκα. Είχα εγκαταλείψει, σχεδόν τελείως, την φωτογραφική μου τους τελευταίους μήνες και όταν την ξαναέπιασα στα χέρια μου κατάλαβα πόσο μου είχε λείψει και πόσο μου αρέσει να ασχολούμαι με την τέχνη της φωτογραφίας.

Τώρα δουλεύουμε, όλοι, εντατικά για την Ποιητική Βραδιά, που οργανώνει το σχολείο μας με ποιήματα μαθητών και καθηγητών. Πριν από αυτό, όμως, έρχεται η επόμενη Κυριακή, των καρναβαλιών, όπου θα πρέπει να τιμήσουμε τη βραδιά όπως πρέπει. Αποφασίσαμε να ντυθούμε όλοι, ομαδικά, ένα θέμα και πιστεύω οτι θα αρέσει και στους υπόλοιπους η ιδέα μας. Μας λείπουν, προς το παρόν, κάτι κοστούμια, ρίζι, κεραστικά, στέφανα. Περισσότερα δε λέω. Αφήνω τη φαντασία σας να δουλέψει για το τι πρόκειται να ντυθούμε. (“Η δε γυνή να φοβείται τον άνδρα …” :P)

Τα λέμε σύντομα! (Και αυτή τη φορά το εννοώ ;))

Advertisements

~ by Firebolt on February 26, 2011.

One Response to “6 μήνες”

  1. Εεε βρε παιδί μ.. μα 6 μήνες!??!!? Πάντως ήσουν πολυ-δραστήρια!

    Να μάθουμε πως πήγε ο διαγωνισμός φωτογραφίες και περιμένουμε φωτογραφικα ντοκουμέντα από τα μασκαρέματα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: